مقایسه سامسونگ M12 با A12؛ کدام گوشی اقتصادی بهتر است؟

با توجه به توقف تولید مدل‌های Galaxy A12 و Galaxy M12، امروزه تقاضا برای خرید نسخه‌های دست‌دوم و استوک این دو گوشی در بازار ایران بسیار بالا است. برای تعیین ارزش خرید، باید به این نکته توجه کرد که این گوشی‌ها در زمان عرضه، جزء محصولات اقتصادی بودند.

بنابراین، استهلاک قطعاتی مانند باتری و نمایشگر در آن‌ها سریع‌تر از پرچمداران رخ می‌دهد.

در بازار فعلی، گوشی M12 به دلیل بهره‌مندی از نرخ نوسازی ۹۰ هرتزی و تراشه بهینه‌تر، ارزش خرید بالاتری نسبت به نسخه معمولی A12 دارد. با این حال، فراوانی قطعات یدکی A12 در تعمیرگاه‌های سراسر کشور یک مزیت غیرقابل انکار است.

اگر به دنبال گوشی دوم یا دستگاهی برای کارهای روزمره هستید، این دو مدل هنوز هم گزینه‌های معقولی محسوب می‌شوند.

هنگام خرید دست‌دوم، حتماً سلامت باتری را بررسی کنید. از آنجایی که هر دو گوشی از بدنه پلاستیکی استفاده می‌کنند، خش‌پذیری قاب پشتی و فریم دور گوشی بسیار رایج است.

وجود سایه در نمایشگرهای PLS LCD این دو مدل کمتر از پنل‌های AMOLED است، اما باز هم باید یکپارچگی رنگ‌ها در صفحه نمایش را به دقت کنترل کنید.

نکته مهم دیگر، بررسی نسخه دقیق گوشی است. به عنوان مثال، اگر با مدل A12 Nacho روبرو شدید، بدانید که ارزش خرید آن به دلیل تراشه مشابه با M12، از A12 معمولی بیشتر است.

در مجموع، قیمت‌گذاری این گوشی‌ها در بازار کارکرده باید متناسب با توان پردازشی محدود آن‌ها در سال ۲۰۲۴ باشد تا خرید آن‌ها توجیه اقتصادی داشته باشد.

در نهایت، پیشنهاد می‌شود پیش از نهایی کردن خرید، وضعیت انتقال مالکیت در سامانه همتا را چک کنید. با توجه به قدیمی بودن این مدل‌ها، اطمینان از اصالت کالا و عدم تعمیرات سنگین روی برد اصلی، فاکتورهای تعیین‌کننده‌ای در ارزش‌گذاری نهایی آن‌ها هستند.

درک تفاوت‌های ساختاری میان سری A و M به خریداران کمک می‌کند تا انتخاب هوشمندانه‌تری بین A12 و M12 داشته باشند. سامسونگ سری Galaxy A را به عنوان محصولات 'سبک زندگی' معرفی می‌کند که تمرکز بیشتری بر طراحی، ظرافت و پشتیبانی نرم‌افزاری دارند.

در مقابل، سری Galaxy M با هدف 'قدرت و عملکرد' (بیشتر در بخش باتری) و عمدتاً برای فروش آنلاین در بازارهایی مثل هند طراحی شده است.

یکی از تفاوت‌های اصلی در کیفیت ساخت نهفته است. گوشی‌های سری A معمولاً از استانداردهای کنترل کیفیت سخت‌گیرانه‌تری عبور می‌کنند و متریال به کار رفته در بدنه آن‌ها حس بهتری به کاربر منتقل می‌کند. A12 با وجود اقتصادی بودن، از زبان طراحی منسجم‌تری بهره می‌برد.

در حالی که M12 کمی ضخیم‌تر طراحی شده تا فضای کافی برای سیستم خنک‌کننده یا در برخی نسخه‌ها، باتری حجیم‌تر را داشته باشد.

در بخش نرم‌افزار نیز تفاوت‌هایی دیده می‌شود. به طور سنتی، سامسونگ آپدیت‌های سیستمی را ابتدا برای سری A منتشر می‌کند و امنیت نرم‌افزاری در این سری اولویت بالاتری دارد. سری M ممکن است برخی از ویژگی‌های جانبی رابط کاربری One UI را به دلیل بهینه‌سازی‌های سخت‌افزاری دریافت نکند.

این موضوع در مقایسه A12 و M12 نیز تا حدودی در سرعت دریافت وصله‌های امنیتی مشهود بود.

از نظر توزیع قطعات، سری A به دلیل عرضه گسترده‌تر در بازارهای جهانی، معمولاً در بحث تعمیرات و یافتن لوازم جانبی مانند قاب و گلس، وضعیت بهتری دارد.

با این حال، سری M در سال‌های اخیر توانسته است با ارائه مشخصات فنی بالاتر در قیمت یکسان (مانند نمایشگر ۹۰ هرتزی در M12)، نظر کاربران فنی‌تر را به خود جلب کند.

در نهایت، انتخاب بین این دو سری به اولویت‌های شما بستگی دارد. اگر پایداری نرم‌افزاری و زیبایی بصری برایتان مهم است، سری A انتخاب بهتری است. اما اگر به دنبال بیشترین امکانات سخت‌افزاری ممکن در قبال هزینه پرداختی هستید، سری M معمولاً برنده رقابت خواهد بود.

قلب تپنده Galaxy M12 تراشه Exynos 850 است، در حالی که Galaxy A12 از تراشه قدیمی‌تر Helio P35 بهره می‌برد. تفاوت اصلی این دو نه فقط در فرکانس پردازنده، بلکه در معماری ساخت آن‌هاست.

اگزینوس ۸۵۰ با لیتوگرافی ۸ نانومتری تولید شده، در حالی که هلیو P35 از تکنولوژی ۱۲ نانومتری استفاده می‌کند. این یعنی اگزینوس گرمای کمتری تولید کرده و مصرف انرژی بسیار بهینه‌تری دارد.

در بنچمارک‌های معتبری مانند AnTuTu، تراشه اگزینوس ۸۵۰ به طور میانگین حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد عملکرد بهتری نسبت به هلیو P35 نشان می‌دهد. این برتری در بخش پردازش گرافیکی (GPU) نیز مشهود است.

پردازنده گرافیکی Mali-G52 در M12 بسیار توانمندتر از PowerVR GE8320 در A12 عمل می‌کند که نتیجه آن اجرای روان‌تر رابط کاربری و بازی‌های سبک است.

یکی دیگر از مزایای اگزینوس ۸۵۰، پشتیبانی بهتر از حافظه‌های پرسرعت و بهینه‌سازی‌های هوش مصنوعی در بخش دوربین است.

در حالی که A12 ممکن است در هنگام باز کردن اپلیکیشن‌های سنگین یا جابجایی بین برنامه‌ها دچار لگ و تاخیر شود، M12 به لطف معماری مدرن‌تر خود، تجربه کاربری پایدارتری را در طولانی‌مدت ارائه می‌دهد.

در دنیای واقعی، این تفاوت سخت‌افزاری باعث می‌شود که M12 بتواند نرخ نوسازی ۹۰ هرتزی نمایشگر خود را مدیریت کند.

اگر A12 به چنین نمایشگری مجهز می‌شد، تراشه P35 احتمالاً توان پردازشی کافی برای رندر کردن ۹۰ فریم در ثانیه را نداشت و کاربر با افت فریم شدید مواجه می‌شد. بنابراین، قدرت سخت‌افزاری M12 یک ضرورت برای امکانات آن بوده است.

برای کاربرانی که قصد دارند چندین سال از گوشی خود استفاده کنند، انتخاب تراشه ۸ نانومتری اگزینوس منطقی‌تر است. این تراشه به دلیل بازدهی بالاتر، فشار کمتری به باتری وارد کرده و در نتیجه طول عمر مفید باتری گوشی M12 در مقایسه با A12 در شرایط مشابه، طولانی‌تر خواهد بود.

وقتی صحبت از گوشی‌های اقتصادی به میان می‌آید، نباید انتظار اجرای بازی‌های سنگین مانند کال آف دیوتی یا گنشین ایمپکت را با تنظیمات گرافیکی بالا داشت. با این حال، در مقایسه بین A12 و M12 برای گیمینگ، کفه ترازو به شدت به سمت M12 سنگینی می‌کند.

دلیل اصلی این موضوع، ترکیب نرخ نوسازی ۹۰ هرتز و پردازنده گرافیکی قدرتمندتر است.

در بازی‌های سبک و آنلاین مانند Free Fire یا PUBG Mobile (در تنظیمات Low)، گوشی M12 به دلیل نمایشگر روان‌تر، تجربه بصری بهتری ارائه می‌دهد. نرخ نوسازی بالاتر باعث می‌شود تا واکنش‌های کاربر سریع‌تر به صفحه منتقل شود.

در مقابل، A12 با نمایشگر ۶۰ هرتزی و پردازنده ضعیف‌تر، در صحنه‌های شلوغ بازی دچار افت فریم و کندی می‌شود که می‌تواند برای گیمرها آزاردهنده باشد.

مدیریت حرارت نیز در گیمینگ بسیار حیاتی است. تراشه ۸ نانومتری M12 در جلسات طولانی بازی، کمتر از تراشه ۱۲ نانومتری A12 داغ می‌کند.

داغ شدن بیش از حد در A12 منجر به پدیده Thermal Throttling می‌شود؛ یعنی گوشی برای کاهش دما، قدرت پردازنده را به شدت پایین می‌آورد که نتیجه آن لگ‌های ناگهانی در وسط بازی است.

از نظر پایداری باتری حین بازی، هر دو گوشی عملکرد خوبی دارند، اما M12 به دلیل بهینگی تراشه، افت درصد باتری کمتری را در هر ساعت بازی نشان می‌دهد.

همچنین، سرعت شارژ هر دو گوشی ۱۵ وات است که برای استانداردهای امروزی کند محسوب می‌شود، بنابراین گیمرها باید زمان زیادی را برای شارژ مجدد دستگاه در نظر بگیرند.

در مجموع، اگر اولویت شما بازی کردن است، در این بازه قیمتی M12 تنها گزینه قابل قبول است.

A12 صرفاً برای بازی‌های بسیار ساده و تفننی مانند Candy Crush یا بازی‌های کارتی مناسب است و نمی‌تواند نیازهای یک کاربر علاقمند به بازی‌های رقابتی موبایلی را حتی در سطح ابتدایی برآورده کند.

یکی از موارد حیاتی که خریداران گوشی‌های اقتصادی معمولاً نادیده می‌گیرند، هزینه‌های تعمیرات و در دسترس بودن قطعات پس از اتمام گارانتی است. در بازار ایران، گوشی Galaxy A12 یکی از رکوردداران فروش بوده است.

این حجم بالای فروش باعث شده تا قطعات یدکی آن، از نمایشگر و باتری گرفته تا فلت‌های داخلی و سوکت شارژ، در هر فروشگاه قطعات موبایلی یافت شود.

گوشی M12 نیز به دلیل شباهت‌های ساختاری زیاد با سری A، وضعیت خوبی در تامین قطعات دارد. جالب است بدانید که بسیاری از قطعات داخلی این دو گوشی، مانند ماژول‌های دوربین یا برخی فلت‌ها، با هم سازگار هستند.

با این حال، نمایشگر ۹۰ هرتزی M12 در صورت شکستن، قیمت بالاتری نسبت به نمایشگر ۶۰ هرتزی A12 دارد و یافتن نسخه اصلی (Original) آن ممکن است کمی دشوارتر باشد.

بدنه پلاستیکی هر دو گوشی تعمیرپذیری آن‌ها را آسان کرده است. باز کردن این گوشی‌ها نیاز به تجهیزات پیچیده گرمایشی برای جدا کردن چسب‌های قوی (مانند گوشی‌های شیشه‌ای) ندارد و همین موضوع هزینه اجرت تعمیرکار را کاهش می‌دهد.

اما باید مراقب بود که شاسی پلاستیکی این گوشی‌ها در اثر ضربه ممکن است تاب بردارد که در این صورت، نصب نمایشگر جدید با چالش مواجه خواهد شد.

در مورد باتری، هر دو مدل از باتری‌های لیتیوم پلیمری استفاده می‌کنند که پس از حدود ۲ تا ۳ سال نیاز به تعویض دارند. باتری‌های تقویت‌شده و اورجینال برای هر دو مدل در بازار موجود است.

پیشنهاد می‌شود هنگام تعمیر، حتماً از قطعات با کیفیت 'سرویس پک' سامسونگ استفاده کنید تا کیفیت نمایشگر و سرعت شارژ گوشی دچار افت نشود.

به طور کلی، از نظر هزینه نگهداری، A12 به دلیل سادگی بیشتر نمایشگر و فراوانی بی‌نظیر قطعات، اقتصادی‌ترین گزینه برای تعمیرات محسوب می‌شود. M12 با اختلاف اندکی در رتبه دوم قرار می‌گیرد، اما همچنان نسبت به رقبای چینی خود در بازار ایران، وضعیت تعمیراتی بسیار پایدارتر و مطمئن‌تری دارد.